{"id":169,"date":"2016-10-17T20:13:28","date_gmt":"2016-10-17T18:13:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.piotrp45pl.sisco.pl\/example.com\/?page_id=169"},"modified":"2016-10-17T20:24:47","modified_gmt":"2016-10-17T18:24:47","slug":"karkonosze","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/gory\/sudety\/karkonosze\/","title":{"rendered":"Karkonosze"},"content":{"rendered":"<p>Najwy\u017cszym pasmem w Sudetach s\u0105 Karkonosze, z najwy\u017cszym wzniesieniem zwan\u0105 kr\u00f3low\u0105 Sudet\u00f3w \u2013 \u015anie\u017ck\u0105 1602 m n.p.m.<\/p>\n<p>W podziale fizycznogeograficznym Karkonosze pokrywaj\u0105 obszar od Prze\u0142\u0119czy Szklarskiej (886 m n.p.m.) na zachodzie, gdzie s\u0105siaduj\u0105 z G\u00f3rami Izerskimi, po Prze\u0142\u0119cz Lubawsk\u0105 (516 m n.p.m.) na wschodzie, oddzielaj\u0105c\u0105 je od G\u00f3r Kruczych. Od p\u00f3\u0142nocy wyra\u017ana morfologiczna kraw\u0119d\u017a na linii Piechowice \u2013 Sobiesz\u00f3w \u2013 Sosn\u00f3wka Dolna \u2013 Kowary oddziela pasmo od Kotliny Jeleniog\u00f3rskiej. Bardziej umowny charakter posiada granica po\u0142udniowa na linii Jilemnice \u2013 Vrchlabi \u2013 Mlade Buky \u2013 granica mi\u0119dzy Polsk\u0105 a Republik\u0105 Czesk\u0105.<\/p>\n<p>Karkonosze maj\u0105 zasadniczo uk\u0142ad grzbietowy, z kt\u00f3rego wy\u0142amuje si\u0119 od po\u0142udnia Podg\u00f3rze Karkonoskie i Pog\u00f3rze Karkonoskie od p\u00f3\u0142nocy. Strome uskoki z p\u00f3\u0142nocy (150 -200 m) i po\u0142udnie nadaj\u0105 im wygl\u0105d klasycznego zr\u0119bu. W przypadku polskiej cz\u0119\u015bci zr\u00f3\u017cnicowanie pasma wygl\u0105da nast\u0119puj\u0105co:<\/p>\n<ul>\n<li>Pog\u00f3rze Karkonoskie zbudowane z granit\u00f3w i oddzielone od granicznych grzbiet\u00f3w g\u0142\u0119bokim Karkonoskim Pado\u0142em \u015ar\u00f3dg\u00f3rskim o charakterze tektonicznym i \u015brednich wysoko\u015bciach 650 m n.p.m., opada szeregiem garb\u00f3w i grzbiecik\u00f3w ku Kotlinie Jeleniog\u00f3rskiej. Od zachodu wydziela je dolina Kamiennej, za\u015b od wschodu dolina \u0141omnicy. Wzniesienia s\u0105 cz\u0119sto malownicze, si\u0119gaj\u0105 do wysoko\u015bci 700 \u2013 800 m n.p.m. Ich dodatkow\u0105 ozdob\u0105 s\u0105 rumowiska skalne i grupy skalne, szczeg\u00f3lnie atrakcyjne na Witoszy (483 m n.p.m.) , zarazem dobrym punkcie widokowym.<\/li>\n<li>\u015al\u0105ski Grzbiet, o d\u0142ugo\u015bci oko\u0142o 20 km, zaliczany do tzw. grzbietu granicznego z uwagi na przebieg granicy pa\u0144stwowej, to najdalej ku zachodowi usytuowana cz\u0119\u015b\u0107 Karkonoszy, wznosz\u0105ca si\u0119 od Prze\u0142\u0119czy Szklarskiej na wsch\u00f3d po Prze\u0142\u0119cz pod \u015anie\u017ck\u0105 (1389 m n.p.m.).Mniej wi\u0119cej w po\u0142owie szerokie siod\u0142o Prze\u0142\u0119czy Karkonoskiej (1198 m n.p.m.), a faktycznie nieco bli\u017cej najni\u017csze tu miejsce zwartego i granitowego grzbietu \u2013 Prze\u0142\u0119cz Do\u0142ek ( 1178 m n.p.m.), dzieli go na cz\u0119\u015b\u0107 zachodni\u0105 i wschodni\u0105. Ta pierwsza czyli zachodnia jest mniejsza, a jej wa\u017cniejsze kulminacje to Wielki Szyszak (1509 m n.p.m.), \u0141abski Szczyt (1471 m n.p.m.) i Szrenica (1361 m n.p.m.). Niew\u0105tpliw\u0105 atrakcj\u0105 s\u0105 tutaj liczne ska\u0142ki, cz\u0119sto przy szlakach turystycznych, oraz przepa\u015bciste, alpejskie w wygl\u0105dzie \u015anie\u017cne Kot\u0142y. Natomiast cz\u0119\u015b\u0107 wschodnia, cho\u0107 wy\u017csza (1400 m n.p.m.) nie posiada takich akcent\u00f3w widokowych, za\u015b jej rzucaj\u0105c\u0105 si\u0119 w oczy cech\u0105 s\u0105 rozleg\u0142e powierzchnie zr\u00f3wnania zaj\u0119te przez reliktowe torfowiska, kt\u00f3re nadaj\u0105 tej cz\u0119\u015bci Karkonoszy unikatowy w \u015brodkowej\u00a0 Europie charakter tundry. Z tego powodu szlaki przebiegaj\u0105 wzd\u0142u\u017c kraw\u0119dzi grzbietu, w tym nad kot\u0142ami, w kt\u00f3rych na dnie istniej\u0105 dwa najpi\u0119kniejsze tu polodowcowe stawy: Wielki i Ma\u0142y z (moim zdaniem najpi\u0119kniej po\u0142o\u017conym w polskich g\u00f3rach) schroniskiem PTTK Samotnia. Kulminacjami s\u0105 tu Smogornia (1489 m n.p.m.), Ma\u0142y Szyszak ( 1436 m n.p.m.) i bezimienna kopu\u0142ka graniczna 1433 m n.p.m.<\/li>\n<li>Czarny Grzbiet, zbudowany ze ska\u0142 metamorficznych, ci\u0105gnie si\u0119 na 3 km ku wschodowi do Sowiej Prze\u0142\u0119czy (1164 m n.p.m.). Jego charakterystycznym akcentem jest najwy\u017cszy w Sudetach szczyt \u2013 \u015anie\u017cka (1602 m n.p.m.), posiadaj\u0105ca genez\u0119 osta\u0144cow\u0105. Jej odporne na wietrzenie hornfelsy zapewni\u0142y rozpi\u0119to\u015b\u0107 wysoko\u015bci wzgl\u0119dnej od zachodu na ponad 500 m. Interesuj\u0105ce s\u0105 tu grunty strukturalne oraz w\u0105skie i przepa\u015bcista Sowia Dolina. Usytuowana na p\u00f3\u0142nocno-zachodnim kra\u0144cu jest Czarna Kopa (1407 m n.p.m.). Na \u015anie\u017cce znajduje si\u0119 obserwatorium\u00a0 w kszta\u0142cie \u201ekosmicznych talerzy\u201d i schronisko.<\/li>\n<li>Kowarski Grzbiet na swojej d\u0142ugo\u015bci 4 km wyra\u017anie wyodr\u0119bnia si\u0119 w krajobrazie, skr\u0119caj\u0105c lekko ku po\u0142udniowschodowi i opadaj\u0105c do Prze\u0142\u0119czy Okraj (1046 m n.p.m.). Kulminacjami kra\u0144cowymi tego zwartego, zalesionego masywu o wyr\u00f3wnanej wierzchowinie s\u0105 Skalny St\u00f3\u0142 (1285 m n.p.m.) od zachodu i Czo\u0142o (1275 m n.p.m.) od wschodu. W przeciwie\u0144stwie do poprzednich grzbiet\u00f3w, tu z rejonu drugiego z wymienionych szczyt\u00f3w wybiega ku p\u00f3\u0142nocy, opadaj\u0105c nad Kowarami kr\u00f3tkie rami\u0119 Wo\u0142owej G\u00f3ry\u00a0 (1041 m n.p.m.), na zboczach kt\u00f3rej istnia\u0142y niegdy\u015b g\u00f3rnicze osady.<\/li>\n<li>Lasocki Grzbiet od Okraju gwa\u0142townie kieruje si\u0119 na po\u0142udnie w kierunku Prze\u0142\u0119czy Lubawskiej na d\u0142ugo\u015b\u0107 8 kg, wypuszczaj\u0105c kilka mniejszych grzbiecik\u00f3w, rozdzielonych malowniczymi dolinami. Prze\u0142\u0119cz Kowarska (727 m n.p.m.) oddziela go od Rudaw Janowickich, za\u015b Kowarskie Rozdro\u017ce (787 m n.p.m.) od Wzg\u00f3rz Bramy Lubawskiej.\u00a0 Najwy\u017cszym wzniesieniem jest tu \u0141ysocina (1188 m n.p.m.), za\u015b owe drugorz\u0119dne pasemka maj\u0105\u00a0 700 \u2013 900 m z wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cymi si\u0119 kulminacjami Borowej (1056 m n.p.m.), Dzwonk\u00f3wki (1004 m n.p.m.), Sulicy (946 m n.p.m.) i Bielca (931 m n.p.m.).<\/li>\n<\/ul>\n<p>W Karkonoszach pozosta\u0142o\u015bci\u0105\u00a0 polodowcow\u0105 jest kilka staw\u00f3w przetrwa\u0142ych\u00a0 w\u00a0 podgrzbietowych kot\u0142ach. Najmniejsze s\u0105 \u015anie\u017cne Stawki powsta\u0142e mi\u0119dzy morenami w \u015anie\u017cnych Kot\u0142ach, wyra\u017anie reaguj\u0105ce na okresy posuchy. Pod Smogorni\u0105 utworzy\u0142 si\u0119 Wielki Staw na wysoko\u015bci 1225 m n.pm. , g\u0142\u0119boki na 24,4 m i\u00a0 o powierzchni 8,3 ha. Jego osobliwo\u015bci\u0105 jest reliktowy wirek s\u0142odkowodny i endemiczny\u00a0 poryblin jeziorny na najbardziej ku po\u0142udniozachodowi wysuni\u0119tym stanowisku. Z tego m.in. Wzgl\u0119du okolica obj\u0119ta jest ochron\u0105 \u015bcis\u0142\u0105.\u00a0 Natomiast Ma\u0142y Staw rozwin\u0105\u0142 si\u0119 na wysoko\u015bci 1183 m n.p.m., w najbardziej malowniczej cz\u0119\u015bci Karkonoszy, co w po\u0142\u0105czeniu z r\u00f3wnie naj\u0142adniej po\u0142o\u017conemu schronisku w Sudetach ( Samotnia) przyci\u0105ga wielu turyst\u00f3w. Jego g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 wynosi 7,3 m a powierzchnia2,9 ha. R\u00f3wnie\u017c tu bytuje wirek s\u0142odkowodny. Okoliczne stoki s\u0105 bardzo lawiniaste. Karkonosze zbudowane s\u0105 w przewa\u017caj\u0105cej cz\u0119\u015bci z granitu waryscyjskiego z niewielkim udzia\u0142em starszej jego os\u0142ony we wschodniej cz\u0119\u015bci, co stanowi podstaw\u0119 do zaliczenia ich do starych masyw\u00f3w europejskich. Wysoka warto\u015b\u0107 tego terenu w skali europejskiej jest mi\u0119dzy innymi jedn\u0105 z podstaw istnienia tu parku narodowego. Zjawiskiem charakterystycznym i cz\u0119stym w Karkonoszach jest fen, odpowiednik tatrza\u0144skiego halnego, powstaj\u0105cy zw\u0142aszcza w ch\u0142odnej cz\u0119\u015bci roku, najcz\u0119\u015bciej jesieni\u0105 i wiosn\u0105, pod wp\u0142ywem rozpieraj\u0105cych od po\u0142udnia mas powietrza. Podczas ich sp\u0142ywu w d\u00f3\u0142 osi\u0105ga on cz\u0119sto pr\u0119dko\u015b\u0107 ponad 100 km\/h. Nadej\u015bcie fenu zapowiada powstanie nad \u015al\u0105skim Grzbietem zwartego wa\u0142u chmur zwanego moazagotl. Charakter bariery g\u00f3rskiej sprawia, \u017ce zachmurzenie jest tu cz\u0119ste, si\u0119gaj\u0105ce na \u015anie\u017cce \u015brednio 75% pokrycia nieba.\u00a0 Opady atmosferyczne nale\u017c\u0105 do najwy\u017cszych w Sudetach, bowiem ich warto\u015bci roczne zamykaj\u0105 si\u0119 w przedziale od ponad 750 mm u podn\u00f3\u017ca do ponad 1500 mm w rejonie \u015anie\u017cnych Kot\u0142\u00f3w. Ich maksimum przypada na lipiec z wt\u00f3rnym szczytem zim\u0105. Liczba dni z opadem wynosi 180 -230. Pokrywa \u015bnie\u017cna utrzymuje si\u0119 od po\u0142owy listopada do pierwszej dekady kwietnia, wy\u017cej odpowiednio d\u0142u\u017cej. Najwi\u0119cej \u015bniegu gromadzi si\u0119 w polodowcowych kot\u0142ach i na ich stokach, tam te\u017c \u015bredniorocznie powstaje 20 \u2013 30 lawin (region jako jedyny na \u015bwiecie posiada kataster lawinowy), z regu\u0142y typu p\u0142ytowego (deski \u015bnie\u017cne). Maj\u0105 one przewa\u017cnie 100 \u2013 200 m d\u0142ugo\u015bci, a przyczyn\u0105 uruchomienia\u00a0 bywa cz\u0119sto podci\u0119cie przez cz\u0142owieka. W Karkonoszach widoczny jest pi\u0119trowy uk\u0142ad ro\u015blinno\u015bci, obni\u017cony jednak \u015brednio o 400 m w stosunku do Tatr, w kt\u00f3rym zasadniczy akcent tworzy dominacja drzewostan\u00f3w \u2013 tak\u017ce w Karkonoskim Parku Narodowym (72%). Gatunkowo s\u0105 to zespo\u0142y mieszane, typowe dla Europy Zachodniej i zarazem zachodnich Karpat, sporo jest tu tak\u017ce pochodzenia p\u00f3\u0142nocnoeuropejskiego. W przedziale 1250 \u2013 1450 m n.p.m. Wykszta\u0142ci\u0142y si\u0119 rozleg\u0142e p\u0142aty kosodrzewiny, niekiedy utrzyma\u0142y si\u0119 w niej niewielkie skupiska lub pojedyncze okazy wierzby \u015bl\u0105skiej i jarz\u0119biny g\u00f3rskiej, a pod nimi bor\u00f3wczyska i wrzosowiska. Na otwartych i wilgotnych przestrzeniach flora jest bogatsza. Do du\u017cych osobliwo\u015bci florystycznych nale\u017c\u0105 gatunki reliktowe, swoista pami\u0105tka okres\u00f3w tu\u017c polodowcowych: wierzba lapo\u0144ska i brzoza kar\u0142owata. O niezwyk\u0142ej warto\u015bci przyrodniczej Karkonoszy stanowi\u0105 liczne torfowiska grzbietowe i stokowe sprzed 3500 \u2013 5000 lat,\u00a0 niekiedy i starsze r\u00f3wnie\u017c relikt minionych okres\u00f3w. Sk\u0105p\u0105 flor\u0105 odznacza si\u0119 pi\u0119tro subalpejskie \u2013 powy\u017cej 1450 m n.p.m. Liczne s\u0105 tu rumowiska skalne, za\u015b w dogodniejszych miejscach rozwin\u0119\u0142y si\u0119 zespo\u0142y trawiaste r\u00f3\u017cnych gatunk\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych dostrzec mo\u017cna sasank\u0119 alpejsk\u0105, pierwiosnk\u0119 male\u0144k\u0105 czy tutejszego dzwonka karkonoskiego. Tragicznym okresem dla tutejszych las\u00f3w sta\u0142y si\u0119 lata 1978 -88, gdy pocz\u0105wszy od G\u00f3r Izerskich zacz\u0119\u0142o si\u0119 objawia\u0107 ich zamieranie. Kwa\u015bne deszcze by\u0142y spowodowane eksploatacj\u0105 elektrowni bez urz\u0105dze\u0144 filtruj\u0105cych.<\/p>\n<p>Karkonosze s\u0105 stosunkowo \u0142atwo dost\u0119pne, gdy\u017c doj\u015bcie na wierzchowni\u0119 \u015al\u0105skiego Grzbietu jest d\u0142ugie, ale bez szczeg\u00f3lnych trudno\u015bci. Strome i m\u0119cz\u0105ce s\u0105 jedynie podej\u015bcia we wschodnich Karkonoszach, zw\u0142aszcza Sowi\u0105 Dolin\u0105 i przez Kocio\u0142 \u0141omniczki.\u00a0 Do poznania urok\u00f3w Pog\u00f3rza\u00a0 Karkonoskiego s\u0142u\u017cy kilka szlak\u00f3w pieszych. Do najciekawszych nale\u017cy zaliczy\u0107 niebieski, prowadz\u0105cy z Mi\u0142kowa przez\u00a0 ska\u0142ki i kaplic\u0119 \u015bw. Anny na Grobowcu do Borowic, st\u0105d mo\u017cliwe s\u0105 r\u00f3\u017cne w\u0119dr\u00f3wki. Godny polecenia jest szlak zielony z Sobieszowa przez Chojnik, usiany ska\u0142kami Grzybowiec do Szklarskiej Por\u0119by przez Wodospad Szklarki.\u00a0 Miejscami uci\u0105\u017cliwa i stroma, ale ciekawa jest Koralowa \u015acie\u017cka z Jagni\u0105tkowa z niebieskimi znakami na \u015amielec, pozwalaj\u0105ca pozna\u0107 atrakcyjne ska\u0142ki Paciorki. Podobnie oznakowany jest szlak z Przesieki na Prze\u0142\u0119cz Karkonosk\u0105, wiod\u0105cy w du\u017cej mierze g\u00f3rsk\u0105 drog\u0105, jak te\u017c bardzo popularne doj\u015bcie z Karpacza G\u00f3rnego (Wang) do Samotni i na \u015anie\u017ck\u0119. Podej\u015bcie szlakiem czerwonym z Karpacza przez Kocio\u0142 \u0141omniczki wymaga sporej kondycji z uwagi na du\u017c\u0105 stromo\u015b\u0107 w g\u00f3rnym przebiegu, ale dostarcza pi\u0119knych widok\u00f3w i umo\u017cliwia poznanie symbolicznego cmentarzyka Ofiar G\u00f3r. Podobny charakter posiada w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci szlak czarny z dolnego Karpacza na Sowi\u0105 Prze\u0142\u0119cz przez Sowi\u0105 Dolin\u0119. Czeka tu jednak turyst\u00f3w sporo ciekawostek geologicznych i dzika przyroda. Z Kowar na Grzbiet\u00a0 Kowarski mo\u017cna si\u0119 dosta\u0107 dwoma szlakami \u017c\u00f3\u0142tymi: z centrum, do\u015b\u0107 \u0142agodnie podnosz\u0105cym si\u0119 i pod koniec stromiej\u0105cym na Skalny St\u00f3\u0142\u00a0 oraz z Kowar \u015arednich wygodn\u0105 drog\u0105, zwan\u0105 \u017b\u00f3\u0142t\u0105, obok dawnej kopalni rud uranowych i przy ko\u0144cu stromo na Okraj. Zasadnicze znaczenie dla komunikacji na samym ju\u017c grzbiecie ma szlak czerwony. Wzachodniej cz\u0119\u015bci \u015al\u0105skiego Grzbietu wiedzie on niemal ca\u0142y czas wzd\u0142u\u017c granicy pa\u0144stwowej, obok urozmaiconych ska\u0142ek i granitowych kopu\u0142ek, nad \u015anie\u017cnymi Kot\u0142ami omijaj\u0105c jednak Wielki Szyszak chroniony z powodu wyst\u0119powania tam\u00a0 gatunk\u00f3w strukturalnych. Niemal ca\u0142y\u00a0 szlak jest bardzo widokowy. Natomiast od Prze\u0142\u0119czy Karkonoskiej przeprowadzono go tu\u017c poni\u017cej grzbietu, po cz\u0119stych rumowiskach, wyprowadzaj\u0105c na niezwykle atrakcyjny odcinek nad kot\u0142ami Wielkiego i Ma\u0142ego Stawu. Za nimi przechodzi po p\u0142askiej niemal R\u00f3wni pod \u015anie\u017ck\u0105, kt\u00f3rej regularna piramida szybko pot\u0119\u017cnieje. Dalsz\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 grzbietow\u0105 umo\u017cliwia szlak niebieski z kilkoma nieco m\u0119cz\u0105cymi podej\u015bciami, ma\u0142o ucz\u0119szczany, kt\u00f3ry za Okrajem sprowadza poni\u017cej najwy\u017cszej cz\u0119\u015bci Lasockiego Grzbietu do Lubawki, za\u015b wzd\u0142u\u017c granicy \u2013 a\u017c do Prze\u0142\u0119czy Lubawskiej \u2013 prowadz\u0105 znaki zielone. Wariantem podgrzbietowym jest szlak zielony. Od Hali Szrenickiej \u0142ukiem omija on sam szczyt Szrenicy, po czym przez Hal\u0119 pod \u0141abskim Szczytem biegnie \u015acie\u017ck\u0105 nad Reglami dnem \u015anie\u017cnych Kot\u0142\u00f3w. Ten odcinek nale\u017cy do najpi\u0119kniejszych i najciekawszych w ca\u0142ych Sudetach, posiadaj\u0105c wyra\u017anie alpejski akcent, prowadz\u0105c po morenach i w\u015br\u00f3d kos\u00f3wki z widokami na licz\u0105ce ponad 100 m urwiska. Kolejn\u0105 atrakcj\u0119, cho\u0107 nieco skromniejsz\u0105, stanowi Czarny Kocio\u0142 Jagni\u0105tkowski, za kt\u00f3rym w miar\u0119 \u0142agodnie dociera si\u0119 do Prze\u0142\u0119czy Karkonoskiej. St\u0105d wspomnian\u0105 \u015acie\u017ck\u0105 przechodzi dalej r\u00f3wnolegle do linii grzbietowej, by dotrze\u0107 do Pielgrzym\u00f3w \u2013 najpi\u0119kniejszej nie tylko w Karkonoszach, ale i ca\u0142ych Sudetach grupy skalnej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Najwy\u017cszym pasmem w Sudetach s\u0105 Karkonosze, z najwy\u017cszym wzniesieniem zwan\u0105 kr\u00f3low\u0105 Sudet\u00f3w \u2013 \u015anie\u017ck\u0105 1602 m n.p.m. W podziale fizycznogeograficznym Karkonosze pokrywaj\u0105 obszar od Prze\u0142\u0119czy Szklarskiej (886 m n.p.m.) na zachodzie, gdzie s\u0105siaduj\u0105 z G\u00f3rami Izerskimi, po Prze\u0142\u0119cz Lubawsk\u0105 (516 m n.p.m.) na wschodzie, oddzielaj\u0105c\u0105 je od G\u00f3r Kruczych. Od p\u00f3\u0142nocy wyra\u017ana morfologiczna kraw\u0119d\u017a na [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":76,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"onecolumn-page.php","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-169","page","type-page","status-publish","czr-hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/169","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=169"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/169\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":170,"href":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/169\/revisions\/170"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/76"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=169"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}