{"id":1551,"date":"2016-11-21T18:40:30","date_gmt":"2016-11-21T17:40:30","guid":{"rendered":"http:\/\/www.piotrp45pl.sisco.pl\/example.com\/?p=1551"},"modified":"2017-01-21T19:45:45","modified_gmt":"2017-01-21T18:45:45","slug":"alpy-stybajskie-zuckehutl-sierpien-2016","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.piotrp.com.pl\/example.com\/2016\/11\/21\/alpy-stybajskie-zuckehutl-sierpien-2016\/","title":{"rendered":"Alpy Stybajskie – Zuckeh\u00fctl – sierpie\u0144 2016"},"content":{"rendered":"

Po przepakowaniu plecak\u00f3w i ma\u0142ych zakupach jedziemy autobusem 590 Sztubajsk\u0105 dolin\u0105 spogl\u0105daj\u0105c przez szyby na mijaj\u0105ce wioski, zielone \u0142\u0105ki, wodospady i majestatyczne szczyty g\u00f3r do Mutterbergalm.<\/p>\n

\"p8180444\"<\/p>\n

Po alpejsku wje\u017cd\u017camy kolejk\u0105 do Dresdner H\u00fctte. Okaza\u0142y budynek wybudowano w 1875 r. na lodowcu Stubaj.<\/p>\n

\"p8180437\"<\/p>\n

Po zakwaterowaniu (dostajemy 6 osobowy pok\u00f3j) idziemy na wycieczk\u0119 pod poblisk\u0105 ska\u0142\u0119 wspinaczkow\u0105.<\/p>\n

\"p8180468\"<\/p>\n

Pogoda z biegiem dnia poprawia si\u0119 i pe\u0142ni optymizmu, \u017ce jutro b\u0119dzie \u0142adna idziemy na p\u00f3\u017any obiad.<\/p>\n

\"p8180497\"<\/p>\n

Schronisko przypomina bardziej g\u00f3rsk\u0105 restauracj\u0119, ale to ze wzgl\u0119du na blisko\u015b\u0107 kolejki i tras narciarskich. Najwa\u017cniejsze jest jednak to, \u017ce za 1 euro \u201emoczyli\u015bmy\u201d si\u0119 a\u017c 4 minuty. Luksus, jak przypomnimy sobie poprzednie schronisko. Wsp\u00f3\u0142lokatorzy nie sprawiaj\u0105 problemu i grzecznie wszyscy idziemy spa\u0107 o przyzwoitej porze. Poznali\u015bmy sympatycznego Niemca, z kt\u00f3rym jeszcze nie raz si\u0119 spotkamy. Jest jeszcze jedna wa\u017cna sprawa \u2013 informacja o pogodzie jest bie\u017c\u0105co wy\u015bwietlana na monitorze przy recepcji.
\nRano wychodzimy na szlak, kt\u00f3ry wiedzie serpentynami w g\u00f3r\u0119.<\/p>\n

\"p8190507\"<\/p>\n

Mijamy po drodze kompleks narciarski i przy po\u015bredniej stacji kolejki Eisgrat wchodzimy na lodowiec Schaufel.<\/p>\n

\"p8190521\"<\/p>\n

\"p8190528\"<\/p>\n

\"p8190536\"<\/p>\n

Podchodzimy do knajpki Jochdohle (3000). Obok restauracji g\u00f3rskiej znajduje si\u0119 platforma widokowa , kt\u00f3ra wystaje poza kraw\u0119d\u017a ska\u0142y. Co chwil\u0119 pojawiaj\u0105ca si\u0119 mg\u0142a uniemo\u017cliwi\u0142a nam podziwianie widok\u00f3w z tego miejsca. Siadamy w Jochdohle i zjadamy dobre \u015bniadanie.<\/p>\n

\"p8190545\"<\/p>\n

\"p8190561\"<\/p>\n

Planowali\u015bmy inn\u0105 tras\u0119 na dzisiejszy dzie\u0144. Chcieli\u015bmy wej\u015b\u0107 poprzez nieczynn\u0105 stacj\u0119 kolejki krzese\u0142kowej Fernau i dalej tras\u0105 Heinricha Kliera do prze\u0142\u0119czy Pfaffenjoch. Tam mieli\u015bmy wej\u015b\u0107 na lodowiec Sulzenau i dalej na Zuckerhutl. Po oko\u0142o 40 minutach dochodzi do nas wspomniany Niemiec, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c pod\u0105\u017ca w t\u0105 sam\u0105 stron\u0119. Idziemy dalej i zaczynamy szuka\u0107 drogi przez lodowiec Gaiske. Okazuje si\u0119, \u017ce tym szlakiem najlepiej i\u015b\u0107 p\u00f3\u017an\u0105 wiosn\u0105 lub wczesnym latem. Droga bezpieczna ju\u017c nie istnieje.<\/p>\n

\"p8190586\"<\/p>\n

Oznakowana przez lodowiec jest tylko w kierunku Hidesheimer H\u00fctte. Podejmujemy decyzj\u0119, \u017ce idziemy do schroniska i tam przenocujemy, a rano zaatakujmy Zuckerh\u00fctla. Pod\u0105\u017camy przez Gaiskeferner i dalej przez rumowisko skalne i ubezpieczonymi \u015bcie\u017ckami schodzimy do uroczo po\u0142o\u017conego obiektu.<\/p>\n

\"p8190577\"<\/p>\n

Hidesheimer (2899 m) jest zupe\u0142nie inne ni\u017c poprzednie, ju\u017c po przekroczeniu progu wida\u0107, ze jeste\u015bmy w g\u00f3rskim schronisku.<\/p>\n

Na miejscu jeste\u015bmy przed po\u0142udniem. Dostali\u015bmy 7 osobowy pok\u00f3j, kt\u00f3ry dzielili\u015bmy jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej oka\u017ce z W\u0119grami. Po uzupe\u0142nieniu p\u0142yn\u00f3w i konsultacji z obs\u0142ug\u0105 schroniska wychodzimy zdoby\u0107 Gampsplatzl (3018).<\/p>\n

\"p8190637\"<\/p>\n

Szlak nie jest trudny. Schodzimy za znakami oko\u0142o 200 m do g\u00f3rskiego strumienia,<\/p>\n

\"p8190663\"<\/p>\n

spokojnie omijamy Plaffenfener i cudownie po\u0142o\u017cone polodowcowe jeziorko.<\/p>\n

\"p8190680\"<\/p>\n

\"p8190687\"<\/p>\n

Podchodzimy pod siod\u0142o. Na sam szczyt szlaku nie ma. Wej\u015b\u0107 oczywi\u015bcie mog\u0105, ale tylko alpini\u015bci ze sprz\u0119tem wspinaczkowym.<\/p>\n

\"p8190721\"<\/p>\n

\"p8190695\"<\/p>\n

\"p8190725\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Widoki mamy wspania\u0142e i warto by\u0142o tu przyw\u0119drowa\u0107. Po drodze fotografujemy kwiaty, kt\u00f3re rosn\u0105 tak wysoko i wspaniale komponuj\u0105 si\u0119 w ska\u0142ach.<\/p>\n

\"p8190634\" \"p8190631\"<\/p>\n

\"Rogowica

Rogowica jednokwiatowa.<\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Wracamy t\u0105 sam\u0105 drog\u0105 do schroniska. Najpierw w d\u00f3\u0142, a potem do g\u00f3ry. Tu spotykamy naszego znajomego Niemca z przyjaci\u00f3\u0142mi i przewodnikiem, kt\u00f3ry jutro ich poprowadzi na Cukrow\u0105 Czapk\u0119. Przewodnik jest bardzo mi\u0142y i pokazuje nam jakim szlakiem b\u0119d\u0105 w\u0119drowa\u0107 i co najwa\u017cniejsze posiada map\u0119 AV, kt\u00f3ra jest dok\u0142adniejsza od map Kompassu.
\nMapa Kompassu ma wiele rzeczy ju\u017c nieaktualnych. W mi\u0142ym towarzystwie i przy 4 daniowej kolacji (zupa, drugie danie, sur\u00f3wka i ciasto) sp\u0119dzamy wiecz\u00f3r. Troch\u0119 p\u00f3\u017aniej ni\u017c zazwyczaj idziemy spa\u0107. W schronisku nie ma prysznic\u00f3w, s\u0105 tylko d\u0142ugie umywalki z zimn\u0105 wod\u0105. Wczesnym rankiem budz\u0105 nas wsp\u00f3\u0142lokatorzy (W\u0119grzy), kt\u00f3rzy jako pierwsi wychodz\u0105 na szlak. My stanowimy grup\u0119 nr 2, a za nami maszeruj\u0105 Niemcy. Od schroniska kierujemy si\u0119 delikatnie w d\u00f3\u0142, mijamy ma\u0142e jeziorko.
\nW\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 i nast\u0119pnie skaln\u0105 rys\u0105 schodzimy do potoku.<\/p>\n

\"p8200780\"<\/p>\n

\"p8200784\"<\/p>\n

Przechodzimy przez metalow\u0105 k\u0142adk\u0119 i przez rumowisko skalne osi\u0105gamy Pfaffenferner, kt\u00f3ry w powrotnej drodze da \u201enam popali\u0107\u201d. Owym lodowcem podchodzimy na Pfaffenjoch (3213 m).<\/p>\n

\"p8200793\"<\/p>\n

Po drugiej stronie prze\u0142\u0119czy maszerujemy lodowcem Sulzenau, kt\u00f3ry wraz z dwoma innymi lodowcami wyrze\u017abi\u0142y swoim ci\u0119\u017carem p\u0142yt\u0119 hali Sulzenau.
\nPanorama na lodowcu ze stercz\u0105cymi lodowymi szczytami jawi si\u0119 jak zjawisko z nie tego \u015bwiata.<\/p>\n

\"p8200801\"<\/p>\n

\"p8200807\"<\/p>\n

A charakterystyczny szczyt Zuckerh\u00fctl rozpozna\u0107 mo\u017cna bez problemu.<\/p>\n

\"p8200813\"<\/p>\n

Tak docieramy do siod\u0142a (Plaffensattel, 3344 m) po\u0142o\u017conego pomi\u0119dzy Zuckerh\u00fctl, a Wilder Pfaff. Tu zostawiamy plecaki i zaczynamy podej\u015bcie na Cukrow\u0105 Czapk\u0119. \u015anie\u017cny wierzcho\u0142ek, kt\u00f3ry wznosi si\u0119 ponad lodowcem jest najwy\u017cszym szczytem Alp Stubajskich. Paulina z racji swojego wi\u0119kszego do\u015bwiadczenia prowadzi nas na szczyt. Trawersujemy blokowe zbocze g\u00f3ry. Po drodze mijamy schodz\u0105cych W\u0119gr\u00f3w, pozdrawiamy si\u0119 i po oko\u0142o 20 minutach wspinaczki osi\u0105gamy szczyt \u2013 Zuckeh\u00fctl (3507).<\/p>\n

\"p8200833\"<\/p>\n

\"p8200841\"<\/p>\n

\"p8200854\"<\/p>\n

\"p8200860\"<\/p>\n

Pogoda dopisa\u0142a nam, widoki mamy imponuj\u0105ce m in. na Wilder Pfaff (3456 m, zamierzamy tam wej\u015b\u0107), z jednej strony b\u0142yszcz\u0105 Dolomity, a z drugiej Alpy Zillertalskie . Obok pokazuj\u0105 si\u0119 Wysokie Taury. Kulminacj\u0119 wie\u0144czy metalowy krzy\u017c. Przez dobr\u0105 chwil\u0119 szczyt mamy tylko dla siebie i mo\u017cemy spokojnie tym faktem cieszy\u0107 si\u0119. Ja osobi\u015bcie by\u0142em troch\u0119 zestresowany drog\u0105 powrotn\u0105 (pojawiaj\u0105cy si\u0119 l\u0119k wysoko\u015bci), ale co tam warto by\u0142o si\u0119 troch\u0119 ba\u0107 dla pi\u0119knych widok\u00f3w. W powrotnej drodze mijamy naszych znajomych Niemc\u00f3w, gratulujemy sobie wej\u015bcia i powoli schodzimy na d\u00f3\u0142. Na prze\u0142\u0119czy chwil\u0119 odpoczywamy.<\/p>\n

\"p8200886\"<\/p>\n

Jeszcze jeden szczeg\u00f3\u0142, wszystkie grupy, kt\u00f3re wchodzi\u0142y na g\u00f3r\u0119 by\u0142y z przewodnikami, tylko my tak samotnie. Teraz wiemy sk\u0105d wzi\u0119\u0142a si\u0119 nazwa zdobytej niedawno g\u00f3ry. Nieustraszony r\u00f3g pokryty firnem jak g\u0142owa cukru z jednej strony, uroczy z innej stromy i skalisty, natomiast z kolejnej surowy. Mieli\u015bmy przyjemno\u015b\u0107 obejrze\u0107 ow\u0105 g\u00f3r\u0119 z kilku stron. Szczytowi Zuckerhutl nale\u017cy si\u0119 miano w\u0142adcy Tyrolu. Idziemy na przeciwleg\u0142y szczyt Wilder Pfaff Podchodzimy blokow\u0105 grani\u0105 za kopczykami kamiennymi. Wej\u015bcie nie sprawia \u017cadnych trudno\u015bci. Po oko\u0142o 20 minutach osi\u0105gamy g\u00f3r\u0119 \u2013 Wilder Pfaff (3456), na kt\u00f3rej r\u00f3wnie\u017c stoi krzy\u017c.<\/p>\n

\"p8200899\"<\/p>\n

Panorama jaka rozpo\u015bciera si\u0119 z kulminacji jest pi\u0119kna.<\/p>\n

\"p8200896\"<\/p>\n

\"p8200897\"<\/p>\n

Zastanawiamy si\u0119 jak teraz zej\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 drog\u0119 powrotn\u0105 wybra\u0107. Zej\u015bcie do M\u00fcllerh\u00fctte i przez Fergerstube i L\u00fcbecker Weg do Sulzenauh\u00fctte, gdzie mo\u017cna przenocowa\u0107. Wydaj\u0119 si\u0119 do\u015b\u0107 ciekawe, ale lodowiec wygl\u0105da na bardzo przewiany i niebezpieczny. Kolejnym wariantem jest zej\u015bcie przez lodowiec Sulzenau i dalej jak poprzednio. Schodzimy do prze\u0142\u0119czy i lodowcem w d\u00f3\u0142, ale po oko\u0142o 45 minutach zej\u015bcia okazuje si\u0119, \u017ce szczeliny tak szeroko si\u0119 otwar\u0142y i uniemo\u017cliwiaj\u0105 dalsz\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119, a poza tym pojawia\u0107 si\u0119 zacz\u0105\u0142 czysty l\u00f3d. Trudno wchodzimy z powrotem do g\u00f3ry i wracamy identyczn\u0105 drog\u0105 do schroniska i dalej do Jochdohle. Teraz pozostaje nam tylko zej\u015bcie do Dresdner H\u00fctte. Na powrocie \u0142apie nasz deszcz. Droga przez topniej\u0105ce lodowce w deszczu to brodzenie w wodzie i mokrym \u015bniegu. Dopiero poni\u017cej Station Eisgrat wchodzimy na utwardzon\u0105 drog\u0119. Zmokni\u0119ci dochodzimy do schroniska Dresdner. Bierzemy pok\u00f3j 3 osobowy. Po jedenastu godzinach marszu w zmiennych warunkach pogodowych nale\u017cy nam si\u0119 ten luksus.<\/p>\n

\"p8190639\" \"p8190647\" \"p8190732\"<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Mamy r\u00f3wnie\u017c wielk\u0105 rado\u015b\u0107 z mo\u017cliwo\u015bci czterominutowej k\u0105pieli za jedyne jedno euro. Wiem, \u017ce si\u0119 powtarzam, ale po obmyciu si\u0119 w poprzednim schronisku i przemokni\u0119ciu taka k\u0105piel to czysta przyjemno\u015b\u0107. Zm\u0119czeni ale szcz\u0119\u015bliwi ze zdobycia dw\u00f3ch ciekawych szczyt\u00f3w udajemy si\u0119 na dobr\u0105 kolacj\u0119, potem na spoczynek. Rano dalej pada deszcz, schodzimy wi\u0119c w deszczu do M\u00fcterbergalm.<\/p>\n

\"p8210927\"<\/p>\n

\"p8210935\"<\/p>\n

Zej\u015bcie zajmuje nam oko\u0142o godziny.
\nPrzy stacji kolejki oczekujemy na autobus, kt\u00f3ry zawiezie nas do Nederu, gdzie mam samoch\u00f3d. Dopiero na dole przestaje pada\u0107, pogoda si\u0119 poprawi\u0142a i nawet wysz\u0142o s\u0142o\u0144ce. Czego\u015b brakowa\u0142o by, gdyby\u015bmy przeszli ca\u0142y szlak i nie zmokli. Tradycji musia\u0142o sta\u0107 si\u0119 zado\u015b\u0107. Pi\u0119knie dzi\u0119kujemy Paulinie za towarzystwo, dobre rady i mi\u0142e rozmowy.<\/p>\n

Na koniec kr\u00f3tki film z naszej wycieczki.<\/p>\n

\r\n\t\r\n\t